Doktorantka na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej. Zamiłowanie do fantastycznych światów zamieniła na zamiłowanie do równie, a może nawet bardziej fantastycznych materiałów. W swoim doktoracie elektrony traktuje i jako narzędzie - do wytworzenia wysokoenergetycznej plazmy - a następnie również jako obiekt badań, próbując zrozumieć ich wpływ na otaczającą nas materię. W wolnych chwilach próbuje udowodnić, że nauka to nie czarna magia, głównie poprzez prelekcje.
Publikacje
Fractal Dimension as Robust Estimate of Low Carbon Steels Hardness [w:] Advances in Science and Technology – Research Journal 16(5):335-344
„Zastosowanie metod obliczeniowych w inżynierii i naukach ścisłych stale rośnie, co widoczne jest również w dziedzinie inżynierii materiałowej – często z obiecującymi rezultatami. W niniejszej pracy autorzy proponują wykorzystanie wymiaru fraktalnego, matematycznej metody kwantyfikacji samopodobieństwa i złożoności struktur przestrzennych, jako skutecznego narzędzia do szacowania twardości stali niskowęglowych. Opracowano zbiór danych zawierający obrazy mikrostruktury oraz odpowiadające im pomiary twardości metodą Vickersa dla stali S235JR w różnych stanach dostawy. Następnie przetestowano trzy różne metody obliczeniowe umożliwiające estymację twardości materiału na podstawie obrazu mikrostruktury.
W pracy nazwano je: (i) wskaźnik oparty na metodzie Otsu, (ii) wskaźnik wymiaru fraktalnego oraz (iii) wskaźnik transformera wizji. Wyniki porównano z metodą opisaną w literaturze dla podobnych problemów. Porównanie wykazało, że wymiar fraktalny osiągnął najlepsze rezultaty pod względem mediany bezwzględnego błędu, którego wartość wyniosła 4,12 HV1 – istotnie mniej niż w przypadku metody Otsu (4,49 HV1) oraz transformera wizji (5,07 HV1). Wyniki te można przypisać większej odporności wskaźnika wymiaru fraktalnego na zakłócenia, co jest szczególnie istotne przy analizie materiałów o dużej zmienności mikrostruktury.„
Praca dostępna wyłącznie w języku angielskim!
Aby przeczytać całość <Kliknij tutaj>
Porównanie odporności kawitacyjnej warstw napawanych plazmowo proszkowo [w:] Biuletyn Instytutu Spawalnictwa 67(5-6):35-41
„Erozja kawitacyjna to szczególny przypadek zużycie, na jaki narażone są elementy pracujące w środowisku wodnym, takie jak elementy pomp, zaworów i silników wysokoprężnych. Materiałami o potencjalnie wysokiej odporności na erozję kawitacyjną są stopy na osnowie niklu. W pracy badaniu poddano warstwy napawane metodą PPTAW ze stopów NiCrBSi oraz NiCrBSi z dodatkiem 35% wag. węglika wolframu. Odporność na erozję kawitacyjną badana była zgodnie z normą ASTM G-32, a uzyskane wyniki porównano z wynikami otrzymanymi dla warstw wykonanych z proszków o składzie chemicznym
odpowiadającym stali nierdzewnej X5CrNiMo17-12-2 pełniących rolę materiału referencyjnego. Wyniki badań wykazały, iż zaproponowane materiały wykazują zdecydowanie wyższą odporność na erozję kawitacyjną tj. średnia głębokość erozji referencyjnych napoin X5CrNiMo17-12-2 po 6 godzinach wynosiła wyniosła 28,72 μm, podczas gdy napoiny NiCrBSi oraz NiCrBSi + 35% wag. WC uzyskały odpowiednio 7,19 μm i 6,92 μm, co wynika ze znacznie wyższej twardości napoin niklowych niż napoiny stalowej.„
Aby przeczytać całość <Kliknij tutaj>
Gościni bloku Nauka
W Bloku Naukowym skupimy się na fascynujących aspektach nauki i technologii. Specjalnie dla Was o swoich dziedzinach opowiedzą naukowcy z najlepszych polskich uczelni. Poszukamy odpowiedzi na pytanie czy nauka i magia mają ze sobą coś wspólnego i obejrzymy mikroskopijny świat, o którego istnieniu nie mieliśmy nawet pojęcia.